اي سنگفرش راه كه شبهاي بي سحر

تك بوسه هاي پاي مرا نوازش كرده اي

اي سنگفرش راه كه در تلخي سكوت

آوازگامهاي مرا گوش كرده اي

هر رهگذر ز روي تو بگذشت و دور شد

جز من كه سالهاست كنار تو مانده ام

بر روي سنگهاي تو با پاي خسته …آه!

عمري به خيره پيكر خود را كشانده ام

اي سنگفرش هيچ درين تيره شام ژرف

آواز آشناي كسي را شنيده اي ؟!!!..

در جستجوي او به كجا تن كشم دگر ؟

اي سنگفرش گمشده ام را نديده اي ؟!!!...........